Peki kanser olduğunda da kibir yapabilecek, insanları aşağılayabilecek misin?

Peki kanser olduğunda da kibir yapabilecek, insanları aşağılayabilecek misin?

Peki kanser olduğunda da kibir yapabilecek, insanları aşağılayabilecek misin?

İnsan Allah’a karşı aczini bilecek, kul olduğunu bilecek…


Hepimiz biliyoruz, öyle insanlar var ki sanki küçük dağları haşa kendileri yaratmış gibiler. Bu nasıl alaycılıktır, nasıl bir vurdumduymazlıktır insan şaşıp kalıyor. Herkese üst perdeden bakıyorlar. İşyerinde kendilerinden aşağı kademelerde insanları küçümsüyorlar, onlara sürekli laf sokuyorlar. Bir de alabildiğine müşkülpesent olup altında çalışanlara adeta kök söktürüyorlar. Tevekkül nedir bilmediklerinden her olumsuzluğun bedelini yanındakilerden çıkarmaya çalışıyorlar.

Bizim işyerinde de var böyleleri. Birisi var ki, her türlü olumsuzluk bunda, her türlü sıkıntı bunda. İnsanları şikâyet ediyor, onları küçümsüyor. Kibirli ama neden kibirli olduğu da belli değil… Geçtiğimiz günlerde bu kişiye “kanser” teşhisi koymuş doktor. Tabii bir anda dünyası tepetaklak olmuş. Hâlbuki burası imtihan dünyası. Bu dünya kısacık bir dünya.

Bir anda Allah insana aczini böyle anlatıyor işte. “Sen büyük değilsin, sen hiçbir şeyi aklemedemezsin, sen daha bir hücrene bile malik değilsin” diyor. O insan belki de ilk defaölümü düşünüyor, ilk defa her şeyin boş olduğunu düşünüyor. Kanserli olduğunu öğrenen bir insan işyerinin koridorlarında kibirle dolaşabilir mi, ya da altında çalışanlara sürekli laf sokabilir mi? İnanın hiç de öyle olmuyor, o insan bir garibanlaşıyor, bir garibanlaşıyor, üzerine bir sakinlik geliyor. Allah dilemediği taktirde de iyileşmesi mümkün değil. Doktorlar ve ilaçlar ancak vesiledir, insanı doktor değil Allah iyileştirir. Allah’ı hiç düşünmeyen bir insanı Allah sabah akşam Allah’a dua eder hale getiriyor.

Görmüyorlar mı ki, gerçekten onlar her yıl, bir veya iki defa belaya çarptırılıyorlar da sonra tevbe etmiyorlar ve öğüt alıp (ders çıkarıp) düşünmüyorlar. (Tevbe Suresi, 126)

İnsanların başlarına gelen zorluklar, sıkıntılar, hastalıklar karşısında durup bir düşünmeleri gerek. Hiçbir şey boş yere yaratılmıyor. Azgın nefsin, “her şeyi kendinden zanneden bencil nefsin” mutlaka ama mutlaka eğitilmesi gerekiyor. Eğer hastalık insanı Allah’a yaklaştırıyorsa, onun kalbinde imanı yeşertiyorsa ne güzel… Ama aynı insan “neden ben” diyorsa, Allah’a isyan ediyorsa ve bir türlü akıllanmıyor kibirli olmaya, kötü ahlaklı olmaya devam ediyorsa işte o zaman yeni yeni sıkıntıları çağırıyor demektir. Unutmayın ki “Allah insanlara zulmetmez, insanlar kendi kendilerine zulmederler…”  

Andolsun, Biz sizi biraz korku, açlık ve bir parça mallardan, canlardan ve ürünlerden eksiltmekle imtihan edeceğiz. Sabır gösterenleri müjdele. (Bakara Suresi, 155)

Tüm yazılarım: https://erkanarkutyaziyor.wordpress.com/

Reklamlar

Cevapla

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s