Milyonlarca insan sadece beyninin içinde yaşadığının farkında değil…

Milyonlarca insan sadece beyninin içinde yaşadığının farkında değil…

İnsanın var zannettiği malı, mülkü, evi, ailesi, hatta bedeni görüntü olarak beyinde yaratılır. Allah’ın sanatıdır bu…


Bu gerçekten de çok büyük bir sır ve bu sırrı çok az insan biliyor. İnsanlar sadecebeyinlerinin içinde yaratılan görüntülerle muhattaplar. Yani sadece beyinlerinin içinde oluşan görüntüleri izliyorlar. Dış dünya ile bağlantıları yok. Dışarıda madde var zannediyorlar. Dokundukları için, kokladıkları için, gördükleri için, duydukları için ve dışarıda gerçekten de capcanlı rengarenk bir dünya seyrettikleri için gördükleri görüntünün varlığından çok eminler. Halbuki gerçek hiç de öyle değil…

Dışarıda renk, ışık, ses yok. Beynin içinde, gözü olmayan ruh rengârenk dünya görüyor.Gözlerimiz sadece elektrik sinyallerini beynimize iletiyor. Beynin içinde karanlık bir yerde apaydınlık görüntüler oluşuyor. İşte bütün bu görüntüleri ruh algılıyor.

Dış dünya ve zaman ile ilgili algılarımız beynin ürettiği değil; beyne Allah tarafından verilen bilgidir. Beynin bir şey üretecek hali yok, lop ettir beyin. Beyne Allah tarafından ilka edilen, verilen bilgidir.Sürekli akıtılan bir bilgidir, an an. Kaderde verilen bilgiyi beyin okumuş oluyor.

Madde var. Ama insanların anladığı anlamda mutlak varlık değildir, gölge varlıktır. Biz o gölge varlığın hayalini görürüz. Mutlak varlık bir tek Allah’tır.

Sıhhatli bir beyinle, makul bir kafayla düşündüğümüzde hem metafizik bir ortamda olduğumuzu anlıyoruz, hem muazzam bir aklın ama çok çok muazzam bir aklın yani yüce Allah’ın her yeri kapladığını görüyoruz, her yere hakim olduğunu görüyoruz.

3 boyutlu derinlikten dolayı eşyaları uzakta zannediyoruz. Cisimlerin aslı ile asla muhattap olamayız. Dışardaki madde saydam ve renksizdir. Dalgalar normalde sessiz ve kapkaranlıktır. Bütün bunları ses ve renk olarak yorumlayan beynimizdir. Bizler yalnızca beynimizdeki bu görüntüleri seyredebiliriz.

Bunların hepsi sebep: Ne göze ihtiyaç var görmek için, ne kulağa ihtiyaç var duymak için, ne tatmak için dile ihtiyaç var. Doğrudan Allah’ın yaratmasına ihtiyaç var. Allah nasıl yaratıyorsa o, o şekilde olmuş oluyor.

Gözün kör olduğunu görüyoruz. Görme merkezinin de kör olduğunu görüyoruz. Gören kim? Beyinde o elektrik akımını gören kim? İşte asıl ‘ben’ denilen varlık, insan denilen varlık o işte, asıl gören varlık o.

Gözler sadece kameradır. Klasik kamera, iki tane kameradır. Kameralar elektrik akımını nasıl alıp götürüyor video kayıt yapılacak yere? O da alıp götürüp beyinde ilgili görme merkezine görüntüyü bırakır. Elektrik olarak bırakır. Ondan sonra işi biter.

Burunda koku alma diye bir şey yoktur. Burun kesinlikle koku almaz. Beyin de koku almaz. Beyindeki ruh, o elektrik akımını koku olarak algılıyor.

HİÇBİR KULAK DUYMAZ. BÜTÜN KULAKLAR SAĞIRDIR. Ses dalgasını elektrik akımına çevirir, beyine götürür bırakır o kadar. Görevi biter ondan sonra. Orada kulağı olmadan duyan ruh var. Gerçek insan odur.

Serbest uzayda, dış uzayda zaman da yok. Zaman, beyinde meydana gelen bir anı diğer bir anla kıyaslamaktan kaynaklanan bir algı ve inanç biçimi, beyninde oluşuyor. Beynin bir ürünü zaman, bir inanç. Dışarıda zaman var zannediyorlar. Hâlbuki bir an vardır, an içinde olup bitmiş olaylar vardır. Allah’ın yaratması bu şekildedir. Ama insanlar zamana bağımlı yaratılmışlar.

Zaman algı biçimidir. Beyindeki inancın adına zaman deniyor. Zaman diye bir şey yok. Beyin, bir şeyi bir şeye kıyaslıyor. O kıyastan bir inanç meydana geliyor. Bu inanca biz zaman diyoruz.

Sonuç olarak beyindeki yaratılma olayını tam kavrayan insan bütün elektronik aletlerin beyinde yaratıldığını da rahatlıkla görecektir. HİÇ KİMSE MADDENİN ORİJİNALİNİ ŞİMDİYE KADAR GÖRMÜŞ DEĞİLDİR. HERKES BEYNİNİN İÇİNDE YAŞAR.

DÜNYA ÇOK KALİTELİ BİR RÜYADIR. KESKİN, ŞUURU AÇIK BİR RÜYA GÖRÜYORUZ.Dikkatlice bakarsanız anlarsınız; beyninizin içindeki bir görüntüyü seyrediyorsunuz. İnsanlar bu gerçeği bir türlü fark edemiyorlar, zaten fark etseler çok korkarlar.

Kaynak: http://darwinizminacmaziruh.blogspot.com.tr/, A9TV

Tüm yazılarım: https://erkanarkutyaziyor.wordpress.com/

Her insan beyninin içindeki 1 mm. küplük alanda yaşar…

Her insan beyninin içindeki 1 mm. küplük alanda yaşar…

Her insan beyninin içindeki 1 mm. küplük alanda yaşar…

İnsanlar beyinlerinin içinde oluşan görüntülere aldanıp materyalist bir hayat sürüyorlar.


Dışarıda gözlerimizle gördüğümüz bir dünya var, apaydınlık, renkli, capcanlı. Dokunuyoruz, kokluyoruz, hissediyoruz, görüyoruz ve duyuyoruz…  O kadar fazla detay var ki, her şey o kadar inandırıcı ki, o kadar gerçek ki, biz dışarıda bir dünya var zannediyoruz.

Oysa yaşadığımız olaylar, birlikte olduğumuz insanlar, binalar, giysiler, arabalar, sahip olduğumuz mevkiler, tuttuğumuz, dokunduğumuz, kokladığımız her şey yalnızca beynimizin içinde oluşan görüntülerden ibaret. Biz hiçbir zaman dış dünyanın aslıyla karşılaşmıyoruz. Dışarıda ses yok, renk yok, ışık yok. Ama buna rağmen beynimizin içinde algılarımız sayesinde apaydınlık ve renkli bir dünya yaratılıyor.

Dışarıda madde var, ancak biz bu maddenin aslını hiçbir zaman bilemeyiz. Bize verilen telkinle bunların, beynimizin dışındaki bir dünyada sabit olduklarını ve bizim bu nedenle bunların asıllarını gördüğümüzü, hissettiğimizi zannederiz. Oysa, biz hiçbir varlığın aslını asla göremeyiz ve bu varlıkların asıllarına asla dokunamayız. Kısacası hayatımız boyunca dışarıdaki maddeyle muhatap olduğumuzu sanırken, aslında her şeyin hayalini ve kopyalarını biliriz.

Aslında bu anlattığım çok büyük bir mucize. Bilim adamları da bu gerçeğin farkındalar. Maddenin aslında beynimizde yaratıldığını ve bizim sadece görüntülerle muhatap olduğumuzu anlayan, bu sırrı fark eden birkaç kişinin düşüncelerini paylaşmak istiyorum şimdi sizlerle.

“Kesin kanaatim madde gerçekten hayaldir. Fakat bu çok müthiş bir şey, hayatın rüya gibi olması, beni olağanüstü etkiledi. Fakat maddenin aslıyla muhatap oluyormuşuz gibi görünümü ve bana ait insanda uyandırdığı hisler o kadar inandırıcı ki çoğunlukla sanki gerçekmiş gibi yaşıyorum. Fakat bu konuyu bir an düşündüğümde maddenin hayal olduğunu, hemen açıkça hissediyorum. Fakat gerçekten çok inandırıcı. Halime gülüyorum. Bazen bir şeye kızıyorum, sesimi yükseltiyorum. Sonra beynimdeki görüntüye bağırdığımı hatırlayınca çok mahcup oluyorum. İnsanın ne kadar hayret verici bir yaratılışı var. Maddi olarak hissediyormuş zannı o kadar güçlü ki bilmeyen bir insanın aksini düşünmesi imkansız. Bazen boğaz manzarasını seyrediyorum. Karşıya geçmek ne kadar vaktimi alır diyorum. Çok uzak yerlere bakıyorum. Sonra düşünüyorum. En uzak sandığım yer yine benim içimde, beynimin içinde, yani görüntü olan beynimin içinde. İnsan olağanüstü bir varlık. Allah insanı o kadar muhteşem bir ilimle yaratmış ki nasıl tarif edeyim, ne söyleyeyim hangi izahla bunu anlatabilirim tam bilemiyorum.”

Maddenin hayal olması dünya tarihi içinde birçok kez açıklanmış. Fakat insanları maddenin aslını gördüklerine dair ikna edici algıların netliği karşısında biraz da fazla düşünmeye vakit ayırmadıklarından olsa gerek bu apaçık hakikati fark edememişlerdir. Fakat günümüzde bu kolay gerçeği çok rahat anlayabilecekleri imkânlara kavuşmuşlardır. Gözün genel yapısı, görüntüyü beyne götüren sinirler, beyindeki görme merkezi ve buna benzer ilmi detayların mikro düzeyde incelenmesi ve açıklanması bu konunun anlaşılmasını kolaylaştırmıştır. Ayrıca izafi fiziğin gelişmesi, üç boyutlu filmler, tv, video, vs. teknik imkânlar da bu konuda örnekleme yapma kolaylığı sağlamıştır. Benim kanaatime göre bu yüzyılda bu konu tüm bilim dünyasına hâkim olacaktır. Sizin de bildiğiniz gibi, kuantum fiziği zaten bağıra bağıra bu gerçeği anlatmaktadır. Tabi bazı insanlar bu büyük gerçek karşısında çocuk gibi ürküntüye kapılmazsa ve dünya sevgisinin mecburi kırılışının acısını bastırabilirse bu daha da kolay olacak umudundayım. Fakat böyle açık bir gerçekten kaçmak, başını kuma sokmak, anlamamazlıktan gelmek insan onuruna yakışacak bir tavır olmaz diye düşünüyorum.

Maddeyi tarifiniz beni çok etkiledi. Bu konu insan aklını aşıyor. Tam anlaşılacak birşey değil. Öyle garip ki mesela bu yazdığım mektup bir görüntü. Görüntü, görüntü ile görüşüyor ve konuşuyor. Aslında gerçekten çok şaşırtıcı bir durum. Bence bu konuyu okuyan herkes bu müthiş gerçeği fark ediyor…

Hayata bakış açınızı değiştirecek bu konuda daha fazla bilgi edinmek için aşağıdaki kaynaktan faydalanabilirsiniz.

Kaynak: http://maddehayalmigercekmi.blogspot.com/

Tüm yazılarım: https://erkanarkutyaziyor.wordpress.com/

Video sayfam: http://video.mynet.com/erkanarkut/videolari/liste

Hasan Taskiran bu blog’u önerdi.

Biz hayatı dışarıda değil beynimizin içinde yaşarız” diyen Reha Muhtar’a cevap

“Biz hayatı dışarıda değil beynimizin içinde yaşarız” diyen Reha Muhtar’a cevap

Dış dünyanın beynimizin içinde görüntü olarak yaratıldığını anlayan kişi boyut değiştirir.


Şöyle diyor Reha Muhtar son yazılarından birinde;  Kuantum fiziği ve düşüncesiyle ilgilenenlerin ilk öğrendikleri şey; “Hayatın dışarıda değil; Beynimizin içinde yaşandığı gerçeğidir…”

Biz kendi dünyamızda, kendi beynimizin içinde, kendialgılarımız, kurgularımız ve düşündüklerimizle yaşarız…

Dışarıda ne olduğu değil, beynimizin onu algılama biçimi, bizim duygularımızı, düşüncelerimizi ve davranışlarımızı belirler…

Evet, yıllardır dışarıdaki maddenin aslına ulaşamayacağımızı, bizim dış dünyayı ancak beş duyuorganımızla algıladığımızı ve gördüğümüz görüntülerin kapkaranlık beynimizin içinde (bir et parçasının içinde) oluştuğunu anlatıyoruz. Reha Muhtar’da bu gerçeği kavramış gibi gözüküyor.

İsterseniz kısaca “Nasıl görürüz?” sorusuna kısaca cevap verelim. Bir cisimden gelen ışınlar, gözde retinaya ters olarak düşer. Bu ışınlar, buradaki hücreler tarafından elektrik sinyallerine dönüştürülür ve beynin arka kısmındaki görme merkezi denilen küçücük bir noktaya ulaşır. Bu elektrik sinyalleri bir dizi işlemden sonrabeyindeki bu merkezde görüntü olarak algılanır. Bu bilgiden sonra şimdi düşünelim:

Beyin ışığa kapalıdır. Yani beynin içi kapkaranlıktır, ışık beynin bulunduğu yere kadar giremez. Görüntü merkezi denilen yer kapkaranlık, ışığın asla ulaşmadığı, belki de hiç karşılaşmadığınız kadar karanlık bir yerdir. Ancak siz bu zifiri karanlıkta ışıklı, pırıl pırıl bir dünyayı seyretmektesiniz.

Üstelik bu o kadar net ve kaliteli bir görüntüdür ki 21. yüzyıl teknolojisi bile her türlü imkana rağmen bu netliği sağlayamamıştır. Örneğin şu anda okuduğunuz yazıya bakın, sonra başınızı kaldırın ve çevrenize bakın. Şu anda gördüğünüz netlik ve kalitedeki bu görüntüyü başka bir yerde gördünüz mü? Bu kadar net bir görüntüyü size dünyanın bir numaralı televizyon şirketinin ürettiği en gelişmiş televizyon ekranı dahi veremez. 100 yıldır binlerce mühendis bu netliğe ulaşmaya çalışmaktadır. Bunun için fabrikalar, dev tesisler kurulmakta, araştırmalar yapılmakta, planlar ve tasarımlar geliştirilmektedir. Yine bir TV ekranına bakın, bir de şu anda elinizde tuttuğunuz bir kitaba. Arada büyük bir netlik ve kalite farkı olduğunu göreceksiniz. Üstelik, TV ekranı size iki boyutlu bir görüntü gösterir, oysa siz üç boyutlu, derinlikli bir perspektifi izlemektesiniz.

İşte evrimciler, bu kaliteli ve net görüntüyü oluşturan mekanizmanın tesadüfen oluştuğunu iddia etmektedirler. Şimdi biri size, odanızda duran televizyon tesadüfler sonucunda oluştu, atomlar biraraya geldi ve bu görüntü oluşturan aleti meydana getirdi dese ne düşünürsünüz? Binlerce kişinin biraraya gelip yapamadığını şuursuz atomlar nasıl yapsın?

Gözdeki durum kulak için de geçerlidir, yani beyin, ışık gibi sese de kapalıdır, ses geçirmez. Dolayısıyla dışarısı ne kadar gürültülü de olsa beynin içi tamamen sessizdir. Buna rağmen en net sesler beyinde algılanır. Ses geçirmeyen beyninizde bir orkestranın senfonilerini dinlersiniz, kalabalık bir ortamın tüm gürültüsünü duyarsınız. Ama o anda hassas bir cihazla beyninizin içindeki ses düzeyi ölçülse, burada keskin bir sessizliğin hakim olduğu görülecektir.

Şimdiye kadar insanoğlunun yaptığı hiçbir görüntü ve ses cihazı, göz ve kulak kadar hassas ve başarılı birer algılayıcı olamamıştır. Ancak görme ve işitme olayında, tüm bunların ötesinde, çok büyük bir gerçek daha vardır.

Beynin içinde, ışıl ışıl renkli bir dünyayı seyreden, senfonileri, kuşların cıvıltılarını dinleyen, gülü koklayan kimdir?

İnsanın gözlerinden, kulaklarından, burnundan gelen uyarılar, elektrik sinyali olarak beyne gider. Biyoloji, fizyoloji veya biyokimya kitaplarında bu görüntünün beyinde nasıl oluştuğuna dair birçok detay okursunuz. Ancak, bu konu hakkındaki en önemli gerçeğe hiçbir yerde rastlayamazsınız: Beyinde, bu elektrik sinyallerini görüntü, ses, koku ve his olarak algılayan kimdir?

Beynin içinde göze, kulağa, burna ihtiyaç duymadan tüm bunları algılayan bir şuur bulunmaktadır. Bu şuur kime aittir?

Elbette bu şuur beyni oluşturan sinirler, yağ tabakası ve sinir hücrelerine ait değildir. İşte bu yüzden, her şeyin maddeden ibaret olduğunu zanneden materyalistler bu sorulara hiçbir cevap verememektedirler. Çünkü bu şuur, Allah’ın yaratmış olduğu ruhtur. Ruh, görüntüyü seyretmek için göze, sesi duymak için kulağa ihtiyaç duymaz. Bunların da ötesinde düşünmek için beyne ihtiyaç duymaz.

Bu açık ve ilmi gerçeği okuyan her insanın, beynin içindeki birkaç santimetreküplük, kapkaranlık mekana tüm kainatı üç boyutlu, renkli, gölgeli ve ışıklı olarak sığdıran Yüce Allah’ı düşünüp, O’ndan korkup, O’na sığınması gerekir.

Kaynak: http://maddehayalmigercekmi.blogspot.com/

Tüm yazılarım: https://erkanarkutyaziyor.wordpress.com/

Video sayfam: http://video.mynet.com/erkanarkut/videolari/liste

Cansız maddeden canlı oluşmaz

spz

Canlılık yalnızca canlılıktan gelir


Hayat yalnızca hayattan gelir. Cansız bir maddeden canlılık oluşmaz.

Evrimcilerin iddia ettiği gibi protein kendi kendine oluşamaz. Bu bilisel olarak kesin bir şekilde imkansızdır.

Bir proteinin oluşabilmesi için proteinlere ihtiyaç vardır. Cansız şuursuz moleküller asla birden bire bir araya gelip protein oluşturamazlar.

Proteinler canlı organizmaların temel parçalarıdır. Dev organik moleküllerdir. Kara canlıların bulunan protein türlerinin toplamı 10 milyonu geçmektedir ve hepsinin ayrı önemli görevleri vardır.

Proteinler sayısı 50 ila binlere ulaşan amino asitten oluşur. Doğada 200 amino asit vardır ama canlı oganizmalarda sadece 20’si kullanılır. Proteinin oluşumunda yer alan amino asitler yalnızca sol elli olabilirler. Sağ elli amino asit karışırsa, ortaya çalışan bir protein çıkmaz. Sayıları ve sıraları da belirli olmalıdır. Farklı sayıda ve sırada olurlarsa, yine ortaya çalışan bir protein çıkmaz. Son olarak da peptid bağ denilen bağla bağlanmaları gerekir. Başka bir bağ ile bağlanmaları protein üretimi açısından mümkün değildir.

Şimdi hayati nokta olan protein üretimine gelelim.

Protein üretimi ilk olarak hücrenin çekirdeğinin içinde başlar. İlk ilgili DNA’ya proteinler gelir, heliks şeklindeki DNA’yı düz hale getirirler. Düz hale getirilen DNA’nın düz kalabilmesi için iki uçtan yardımcı proteinlerin DNA’yı tutması gerekir. Daha sonra başka bir protein gelip DNA’nın ilgili yerini boydan ikiye böler. Bu işlem gerçekleşince mesajcı RNA gelir ve DNA’daki ilgili yerin fotokopisini çıkartır. Fotokopiyi çıkarttıktan sonra yolunu bulup doğruca hücre çekirdeğinin dışına çıkar. Tabii hücre çekirdeğinden her isteyen öyle girip çıkamaz. Yine başka bir protein olan hücre zarı kapıları RNA’yı tanır ve çıkış izni verir.

RNA şimdi çekirdenten çıkmış hücrenin içindedir. Yolu biliyormuşcasına doğruca ribozoma gider. Ribozom, protein sentezlemesinin yapıldığı 2 parçadan oluşan bir organeldir. DNA’nın fotokopisini çıkartmış olan mesajcı RNA ribozoma giriş yaparken taşıyıcı RNA haber alıp hemen o da ribozoa giriş yapar ve birlikte protein üretimine başlarlar. Size bu süreci çık kısa anlattığıma bakmayın. Bu çok detaylı kompleks bir süreç. Bir çok faktöründen söz etmedim bile.

Burada oluşan taze protein şu an an işe yarar durumda değildir. Bu rpoteinin doğru şekilde işlev görebilmesi için, doğru şekilde katlanması gerekir. Bu taze protein hemen katlanma merkezine doğru yola çıkar ve protien orada olması gerektiği şekilde katlanır ve çıkartılır. Artık proteinimiz hazırdır.

Burada özetin özeti olarak anlattığım süreç normalde çok hızlıdır. Bir hücre saniyede yüzlerce protein üretebilir.

Bu süreçte görev alan proteinlerden size yalnızca bir kaç tanesinden bahsettim. BU işlemdeki protein sayısı tabii ki bu kadar az değil.

Bilimsel olarak görüyoruz ki, başka bir protein olmadan protein yoktan, tesadüflerle, kendi kendine asla ve asla oluşamaz.

Evrimciler proteinler kendi kendine tesadüfen oluştu demektedirler fakat bu kesinlikle doğru değildir.

Bir proteinin oluşabilmesi için başka proteinler ve hücre ortamı şarttır.

Nitekim Richard Dawkins’in ünlü bir röportajı var. Soruyorlar: “Sizce ilk protien nasıl ortaya çıktı?” Richard Dawkins cevap veriyor: “Bilmiyoruz, uzaylılar getirmiş olabilir.”

Evrimci profesörler bile proteinin kendi kendine oluşmacağını, hayatın hayattan geldiğini, cansız maddeden asla canlılık çıkmayacağını çok net biliyorlar.

Konuyla ilgili filmi aşağıdaki linkten izleyebilirsiniz:

http://www.youtube.com/watch?v=983lhh20rGY